In de pers

Artikel in de Knack (26/08/2013): Kinderen- Partybusiness

Hip hip hoera? Verjaardagsfeestjes worden steeds exclusiever en duurder (Bron Knack 26/08/2013)

“Papa, ik wil ook een speciaal verjaardagsfeest” 

Zakdoekje leggen, stoelendans en muzikaal pak krijgen steeds meer concurrentie 

van een workshop koken, een namiddagje racen onder vriendjes of een 

welnesskuur met vriendinnetjes. Ouders willen niet onder doen voor elkaar, en 

kinderen zeggen niet gauw neen. Weekend Knack zet een feestneus op en duikt 

onder in de wondere wereld van verjaardagsfeestjes.

Tekst Sam De Kegel

 

“Papa, dit jaar wil ik ook een speciaal verjaardagsfeest.” Ik moest twee keer slikken toen

deze zin, welgemeend en zonder verpinken, uit de mond van m’n oudste dochter (8) 

rolde. De verrassing was des te groter omdat ik me hoed voor al te veel verwennerij

– ze krijgen lang niet alles wat ze vragen - en dat ook m’n kinderen probeer in te

prenten. Driewerf helaas. De jaren ervoor nam ze moeiteloos genoegen met een klassiek

verjaardagsfeestje thuis, inclusief stoelendans, zakdoekje leggen, één-twee-drie piano 

en zelfgemaakte pannenkoeken. Zo vierde ik m’n verjaardag zelf ook in lang vervlogen

tijden. Maar tijden veranderen, en verjaardagsfeestjes blijkbaar ook.  Enkele maanden

ervoor was ze uitgenodigd op een verjaardagsfeest waarin jongens en meisjes een

initiatie paardrijden kregen, de paarden verzorgden en ook een en ander bijleerden over 

deze viervoeters.  Het moet gezegd: de ‘lesgeefster’ was een heel nuchtere dame die geen

paardensprookjeswereld creëerde, maar de meisjes inprentte dat een paard houden

veel inspanning en doorzettingsvermogen vergt. Niettemin kwam m’n dochter wild 

enthousiast thuis, ik voelde de bui toen al hangen. 

Voor het eerst voelde ik – ik beken – een sociale druk om niet onder te doen voor

andere kinderen én ouders, en wou ik mijn dochter niet ontgoochelen. Ik besloot voor

het ‘gezamenlijk overleg’ te gaan, en wonderwel kwamen we er snel uit. Via een vriend

kwam ik in contact met Arnout Pieters, een 37-jarige jongeman die na jaren avontuurlijk

reizen, klimmen, toerskiën en mountainbiken in de Alpen, Andes en Himalaya een

eigen zaak opstartte waarin hij zijn kennis van survival en bushcraft doorgeeft aan

avontuurlijke reizigers, natuurliefhebbers én kinderen met zin voor avontuur. Op een

koude winternamiddag trokken we met ruim 10 kinderen het bos in, en leerden ze

een aantal basistechnieken om te overleven in de natuur. Ze bouwden een schuilplaats

of shelter met natuurlijke materialen, leerden water en voedsel vinden en als klap op 

de vuurpijl stookten ze een vuurtje in mijn eigen hof met vuursteen en vuurboog. M’n

dochter straalde, en ook het prijskaartje viel goed mee: 150 euro, all-in.  

 

Feestje op maat: 5.000 euro

Verjaardagsfeestjes zijn big business anno 2013. Eén zoekopdracht via Google levert

meteen het bewijs. Ondernemers met een feestneus voor zaken springen in het gat

van de markt en organiseren steeds vaker feestjes op maat. Zoals Dream Team, dat

naast evenementen voor bedrijven ook kinderfeestjes in elkaar steekt. Oprichter

Tom Geraerts: “Sinds 2008 is die markt echt beginnen groeien. Onze omzet van 

verjaardagsfeestjes groeit met 50 procent per jaar, zonder er reclame voor te maken. 

Ouders gaan op zoek naar unieke feestjes voor hun kinderen, die vaak de lat hoog leggen

voor hun ouders. De ouders zijn tweeverdieners die te weinig tijd hebben om zelf een

feestje te organiseren of ze willen geen extra stress.” Al spelen er ook andere motieven

mee. Tom: “Soms sluipt er favoritisme en profileringsdrang in. Hoe kan ik mijn kind 

populair maken in de klas? Door een speciaal feestje te organiseren.” 

Entertainment op bestelling kost natuurlijk centen. Bij Dream Team kosten

standaardfeestjes tussen 300 en 500 euro, maatwerk loopt op tot 1.000 à 2.000 euro 

en uitzonderlijk 5.000 euro. Daarmee vergeleken steekt het verjaardagsfeestje in 

een binnenspeeltuin met ballenbad schril af.  Tom Geraerts: “Als je bijvoorbeeld een

zwembadfeest wil waarbij een artiest of zanger optreedt, dan loopt de prijs al gauw op. 

Of er komt een nieuwe film uit en ouders willen daar een heel feest rond organiseren. 

Dan gaan onze animatoren aan de slag om er spelletjes bij te verzinnen, een stuk van 

de film na te spelen,…  Regelmatig merken we dat ouders de inhoud van het feest

bepalen. Maar of je vierjarigen een spel met prinsessen aanbiedt of een op maat gemaakt

Rapunzel-feest, die kinderen gaan zich toch amuseren.”  

 

Iedereen wil meespelen

Musea, pretparken, restaurants, dierentuinen, kartingbedrijven, welnnescentra, 

paardenmaneges, bioscopen: anno 2013 organiseren ze allemaal hun

eigen ‘unieke’, ‘originele’ en ‘exclusieve’ verjaardagsfeestjes.  Ook hier variëren de 

prijzen naargelang de formule, maar met 20 euro/kind kom je vaak al een eind. Plezier

staat centraal, al schermen een aantal organisaties ook met het educatieve of lerende

karakter van hun feestjes. In Technopolis, het Vlaamse doe-centrum voor wetenschap en 

technologie, kunnen de feestvierders een ballonwagen, haargel of draaitol maken. Maar

ook hier is het feestje overgoten met een commerciële saus. De feestneuzen kunnen

kiezen uit vijf verjaardagsmenu’s – menu Edison voorziet in frietjes met chick nuggets

en frisdrank – en de jarige krijgt bij het buitengaan een exclusief souvenir. Bij Kinepolis

ontdek je dan weer de magie achter de schermen tijdens een exclusieve rondleiding

achter de schermen, geniet je van een film, popcorn en frisdrank, kun je nadien nog even 

terecht in de Kids Lounge en krijgt elk kind een goodiebag.  

Wie het nog ‘exclusiever’ wil – dat ene luxewoord komt bijna overal terug -, kan bij

wellnesscenter H2O uit Ham-Kwaadmechelen terecht voor een all-in wellnessfeestje. 

“Meisjes zijn al op heel jonge leeftijd bezig met schoonheid. Vrouwen zijn vrouwen, hoe 

klein ze ook zijn”, schreeuwt een teaser op de website. De meisjes mogen na een glaasje

kinderchampagne zweten in de infraroodsauna, zwemmen, krijgen een massage en ook

de nagels worden gelakt. Ouders betalen 37 euro/kind.  Geen spek naar onze bek, maar

de reserveringen lopen vlotjes binnen. 

 

Mijn kind, schoon feest

Tom Geraerts van Dream Team is zo eerlijk om toe te geven dat ouders soms ver gaan

in het verwennen van hun kind. Mijn kind, schoon feest. “Soms raad ik klanten zelfs een

goedkoper pakket aan, omdat ik het persoonlijk niet nodig vind, of omdat hun keuze niet

aansluit bij de leeftijd van het kind. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om

een kinderdisco te organiseren voor een 6-jarige, want hun muziekkennis is nog veel te

beperkt.  Maar de ouders beslissen natuurlijk.” Net als het gros van zijn werknemers zou

hij zelf geen bakken geld willen uitgeven aan een exclusief of duur verjaardagsfeest voor

z’n kinderen.” Al blijft hij natuurlijk in de eerste plaats een ondernemer. "We denken

altijd mee met de klant, proberen het juiste prijs/kwaliteit pakket aan te bieden, en dat

maakt ons populair.” 

Is het klassieke pannenkoekenfeestje thuis weldra helemaal passé? Tom Geraerts wikt

zijn woorden: “Misschien wel, maar dat ligt ook aan de opvoeding van de kinderen

en hun normen- en waardenbesef. Sommige kinderen kunnen er nog enorm hard van 

genieten, anderen halen er hun neus voor op, zeker die kinderen die maar met hun

vingers moeten knipperen om hun zin te krijgen. Dat kan nefaste gevolgen hebben op 

langere termijn, want ze hebben geen enkel geldbesef.”

In de VS zijn peperdure en exclusieve verjaardagsfeestjes al langer mainstream, en 

niet enkel bij de jetset. William Doherty, professor sociale wetenschappen aan de 

Universiteit van Minnesota, richtte zes jaar geleden al een tegenbeweging  Birthdays 

without pressure op. Hij geeft ouders advies en stelt ze gerust dat ze nog steeds goede

ouders zijn, ook al hebben ze geen geld voor een duur feestje. “Er ging bij mij een

alarmbel af toen ouders zich al zorgen begonnen te maken over het te kiezen thema van 

de eerste verjaardag van hun kind.” 

Tom Geraerts (Dream Team) vreest niet meteen voor Amerikaanse toestanden – 

waarschijnlijk zijn we daar als Vlamingen net iets te nuchter voor -  al krijgt zijn bedrijf

soms ook extravagante voorstellen. “Wij trekken echter een ethische lijn, anders ben je  

puur bezig met budgetten die moeten kloppen. Voor ons dus geen Hollywood-feestjes

waarbij kinderen per helikopter worden overgevlogen.”

 

Oost west, thuis best?

Ingeborg Devos begeleidt als psychologe en systeemtherapeut regelmatig (kansarme) 

gezinnen met kinderen. Zeker bij armere gezinnen ziet ze twee evoluties. “Ofwel laten

ze hun kinderen niet naar feestjes van andere kinderen gaan, omdat ze hetzelfde niet

kunnen aanbieden, ofwel willen ze hun kinderen niets ontzeggen, en doen ze zich

daarvoor financieel pijn. De hamvraag is: wat wil je met zo’n feestje bereiken? Wil je je 

kind een leuke namiddag laten beleven, of wil je als ouder zelf ook uitpakken? Ouders

voelen een sociale druk die vanuit hun omgeving aanwaait, maar een leuk feestje hoeft

niet duur of spectaculair te zijn. Kinderen vragen daar zelf meestal niet naar.”

Of: ouders vullen zelf te veel in wat hun kinderen leuk zouden vinden. Misschien

moeten we weer meer leren luisteren naar wat onze kinderen zelf willen. Stel de vraag, 

en je krijgt een eerlijk antwoord. Roos (5), dochter van Ingeborg: “De sauna vind ik

niet leuk, want het is daar veel te warm. Ik speel het liefst thuis spelletjes met mijn

vriendinnetjes.” 

Sommige ouders verwennen hun kinderen omdat ze willen dat ze ‘het beter hebben’ dan

henzelf vroeger. ‘Ik zie mijn kind graag, dus ik moet het alles kunnen geven.’  Ingeborg: 

“Dat klopt natuurlijk niet, kinderen moeten leren dat ze niet alles kunnen krijgen en 

mogen gerust eens gefrustreerd zijn.” Kunnen we nog wel neen zeggen tegen ons

kind? “Ik hoop in ieder geval van wel. Er is vandaag zoveel te kopen en te krijgen. Het

wordt ons non-stop opgedrongen door reclame die kinderen en ouders beïnvloedt, 

en die kinderen ook niet meer als kinderen behandelt. Hebben 7-jarigen behoefte aan

luxelingerie, of aan een wellnessfeestje? Neen. Natuurlijk willen kinderen vaak al groot

zijn, maar moet je daar op ingaan? En je kan als ouder ook het signaal geven aan je 

kinderen dat het niet zo belangrijk is om het populairste feestje te willen organiseren.”

Vaak is het einde zoek, omdat kinderen al zo veel gekregen hebben en dus niet meer

blij zijn met een simpel feest. Ingeborg Devos ziet dezelfde trend bij communie- 

en lentefeesten. “Die worden ook steeds duurder en exclusiever. En als mensen er

veel voor betalen en alles uitbesteden, verwachten ze dat alles perfect verloopt,

wat nog voor extra stress zorgt.” Volgens de psychologe is wie zelf zijn feest thuis

organiseert pas uniek, al vergt het wel wat inspanning en verbeeldingskracht van 

de ouders die - waarom niet - de handen in elkaar kunnen slaan. “We leven in een

hypergeïndividualiseerde maatschappij, maar ik zie toch ook ouders die bewust samen

een feestje organiseren. Vele handen maken het werk lichter.” 

 

Feestjes met boekenwurm

Naast de feestjes die steeds vaker gedrenkt zijn in glamour, glitter en elektronische

hocus pocus,  zie je –gelukkig maar – ook een soort tegenbeweging met 

verjaardagsfeestjes waarin verhalen voorgelezen worden, geknutseld wordt en de 

fantasie van de kinderen zo veel mogelijk geprikkeld wordt. Zoals bij Miche Impens die 

27 jaar les gaf  in het bijzonder lager onderwijs en sinds 2 jaar met Minne-Muze-Miche

themaworkshops, vakantiekampen en verjaardagsfeestjes organiseert waarin steeds 

een thematisch, interactief verhaal de hoofdrol speelt. 

“Ik heb altijd voorgelezen, vaak tot ik geen stem meer had: aan mijn eigen kinderen, ook

als pubers en aan mijn leerlingen. Boeken openen nieuwe werelden. Boeken roepen

zoveel vragen op.” 

Miche houdt van de Freinet-aanpak, waarbij je op maat van elk kind werkt en het  op 

natuurlijke  spelenderwijze wijze leert. “Kinderen prikkelen om te lezen is een cadeau

voor de rest van je leven, je kan hen geen mooier verjaardagscadeau geven. Een feestje is 

knus en kleinschalig, ik organiseer ze bij mij thuis of bij de kinderen thuis.”

In de inkomhal van haar huis zien we een grabbeldoos, waar altijd een boekenwurm

of boekiewormpie in kruipt en veel voorwerpen zitten. “Ze krijgen zo al een douche 

van prikkels, die de sfeer van het verhaal oproept, zonder de inhoud prijs te geven. 

Eigenlijk brengen we boeken tot leven. We tonen ze via een groot scherm, grote prenten, 

beelden het verhaal uit, dansen samen op muziek. Op het einde verdienen ze een    

gepersonaliseerd diploma binnen het thema .”  

Ze neemt me op sleeptouw door haar huis en tuin, die helemaal ten dienst staan van 

de verjaardagsfeestjes. De tuinhuisjes zijn kinderhuisjes, in de treurwilg hangen

kinderwensen met strikjes rond en elke kamer baadt in een eigen sfeer. Vooral de 

verkleedkamer springt in het oog: er hangen tientallen jurken, hoeden,….

Miche betrekt vanuit haar visie de ouders en grootouders van de jarige bij het feest. Ze

wil meer aanbieden dan animatie, de feestjes hebben een educatief doel, maar steeds 

verpakt op een heel speelse manier. “Ken je het andersvalidenpoezenspel? Een kind 

moet één been vastbinden, een ander kind is geblinddoekt. Zo leren ze dat iedereen

anders is, en iedereen zichzelf mag zijn. Tijdens zo’n spel leren ze ook dat het leven

heel oneerlijk kan zijn. Ik heb nooit de intentie gehad om pedagogisch verantwoorde

feestjes te organiseren, ik doe mijn ding, maar merk dat steeds meer ouders mijn aanpak

fel waarderen.  In een binnenspeeltuin worden kinderen gedropt, ouders participeren

niet maar consumeren. Het welzijn van het kind staat er niet centraal. Ouders zeggen

zelfs dat mijn activiteiten een rustgevend effect hebben op de kinderen.” Haar feestjes

schommelen rond de 175 euro, betaalbaar dus. “Ik wil zo veel mogelijk mensen

bereiken, ook anderstaligen of kinderen uit armere gezinnen. Ik was eens op een feestje

waar een clown langskwam voor een uurtje, wat ballonnen opblies en daarvoor 200 

euro vroeg. Tja…”